mainmenu
Bezoekers
Het weer in Mokum
Op deze site hebben wij al :
Homosexualiteit en religie
Bijgewerkt op 5 februari 2012 Homorelaties in Star Wars-game bekritiseerd
Een Amerikaanse christelijke organisatie heeft Star Wars: The Old Republic bekritiseerd vanwege de mogelijkheid om homorelaties aan te gaan.
De kritiek komt van het hoofd van The Family Research Council, Tony Perkins. In de dagelijkse radio-uitzending van de organisatie stelde hij dat 'in een nieuwe Star Wars-game de grootste bedreiging voor The Empire homoseksualiteit is'. Een vrij grappige opmerking, maar helaas is het toch echt serieus bedoeld. Perkins zegt dat ontwikkelaar BioWare, die bekend staat om zijn progressieve denkwijze over homoseksualiteit in games, naar de dark side is overgelopen en ouders boos zijn dat hun kinderen worden blootgesteld aan homoseksualiteit. Het antwoord van BioWare is simpel: 'In het Star Wars-universum bestaat het concept homoseksualiteit helemaal niet'. Op dit moment is het nog niet mogelijk om in Star Wars: The Old Republic homoseksuele relaties aan te gaan, maar dat wordt in de toekomst wel toegevoegd. Niet alleen christelijke organisaties klagen vanwege de homoseksuele relaties in de games van BioWare, ook de (voornamelijk mannelijke) heteroseksuele gamers hebben al eerder geklaagd bij Dragon Age 2. Ik kan mij nog goed herinneren dat ik in die game na een 'ik vind jou ook aardig'-antwoord opeens een relatie aanging met een mannelijke elf. Een hele leuke mannelijke elf.
Islamitische organisaties en leiders moeten meer betrokken worden bij de discussie over homoseksualiteit. Dat is nodig om de acceptatie hiervan onder Marokkaanse Nederlanders te vergroten. Zij hebben namelijk vaak vragen over de islam en homoseksualiteit en moeten daar ergens mee terechtkunnen. Dit stelt het Samenwerkingsverband van Marokkaanse Nederlanders (SMN) in een visie op de acceptatie van homoseksualiteit onder de eigen achterban. Het presenteerde die maandag op een conferentie ter afsluiting van een project om dit onderwerp meer bespreekbaar te maken. De afgelopen 3 jaar hield de organisatie onder meer debatten en bijeenkomsten op scholen. Homo-emancipatie bevorderen ,,Er is veel bereikt, maar we zijn er nog niet'', vindt bestuurslid Ahmed Charifi. Waar het samenwerkingsverband de afgelopen tijd vooral zijn best deed homoseksualiteit bespreekbaar te maken, wil het nu ook ,,de slag naar acceptatie'' maken. Bemoeilijkt door politici Marokkaanse jongens zijn die homo's lastigvallen Sommige Marokkaanse Nederlanders hebben daardoor helemaal geen zin meer om hierover te praten, bijvoorbeeld omdat politici daar dan mee aan de haal kunnen gaan. ,,Door deze achtergrond is het soms nog lastiger dit bespreekbaar te maken.''
"Imams moeten homofobie afwijzen"|Tijdens een bijeenkomst van het Samenwerkingsverband van Marokkaanse Nederlanders (SMN) heeft minister van Bijsterveldt van Emancipatie imams opgeroepen om zich openlijk uit te spreken tegen homogeweld en voor de acceptatie van homo's. Van Bijsterveldt nam maandagavond tijdens de bijeenkomst de resultaten in ontvangst van een drie jaar durend onderzoek van het SMN voor homoacceptatie in eigen kring. Van Bijsterveldt had bewondering voor het feit dat de Marokkaanse gemeenschap zelf het opneemt tegen homogeweld. Ook maande zij autochtone Nederlanders tot bescheidenheid tegenover andere groepen als het gaat om de acceptatie van homoseksualiteit. "Ook in Nederland kennen de tolerantie en gelijkwaardigheid van homo's, lesbiennes, biseksuelen en transgenders een relatief korte traditie." Dat is volgens het samenwerkingsverband nodig om de acceptatie hiervan onder Marokkaanse Nederlanders te vergroten. Uit het onderzoek bleek dat er vooruitgang wordt geboekt met de bespreekbaarheid van homoseksualiteit onder Marokkanen. Steeds meer Marokkaanse homo's durven uit de kast te komen, al is uitsluiting en zelfs mishandeling nog steeds niet ongewoon. Naar schatting zijn er zo'n 10.000 islamitische jongeren die homo zijn. Hoewel het project is afgelopen, wil het SMN ook de komende jaren doorgaan met het bevorderen van de homo-emancipatie in eigen kring.
Christelijke zorginstelling geneest nietMinister Edith Schippers van Volksgezondheid heeft dinsdag de Tweede Kamer laten weten dat de therapie van zorginstelling Different voor homo's geen anti-homo-therapie is. Ze baseert zich op een bezoek van de Inspectie voor de Gezondheidszorg aan de instelling. Twee weken geleden ontstond ophef over de therapie, die bedoeld zou zijn om homoseksuelen te 'genezen'. De Tweede Kamer keerde zich toen tegen vergoeding van de therapie en minister Schippers (foto) sloot zich daarbij aan. De therapieën zouden worden vergoed door de zorgverzekeraars. De minister zegt nu dat de therapie niet gericht is op genezing en baseert zich op de inspectie die onlangs is gedaan. De instelling richt zich wel op 'cliënten met homoseksuele gevoelens'. "Daarbij gaat het niet om het onderdrukken of 'genezen' van de homoseksualiteit, maar op het aanvaarden van wie men is", meldt Schippers de Tweede Kamer. Het bestuur van Different onderschrijft bovendien dat homoseksualiteit geen ziekte is.
Rabbijn: ‘Leven niet zeker in Nederland’
Opperrabbijn Aryeh Ralbag is zijn leven niet zeker in Nederland. Dat liet hij weten in de NRC. Daarom kwam hij zondag niet opdagen voor een gepland gesprek met de Joodse Gemeente Amsterdam. Momenteel verblijft hij met zijn gezin in Israël. Op de vraag uit welke hoek dat gevaar komt, gaat hij ‘liever niet in, maar misschien kunt u het zelf wel raden. ’ Hij ontkent dat hij gezegd heeft dat homoseksualiteit een ziekte is: hij vindt het ‘een innerlijk conflict waarvoor je in therapie kunt gaan.’
Ralbag werd geschorst door de Joodse Gemeente Amsterdam. Het Amerikaanse comité dat een verklaring over homoseksualiteit heeft opgesteld, noemt de schorsing ‘op de grens van fascisme’. Het comité acht vrijheid van godsdienst en van meningsuiting heilig en is erover ‘verbijsterd’. Een rabbijn uit New Jersey is een van de ondertekenaars en werkt aan internationale steun voor Ralbach. Hij denkt te weten waaraan het schort: ‘De Nederlandse samenleving is zo tolerant, met legale en open prostitutie en sterk afnemende huwelijkstrouw, dat het voor joden onmogelijk is de morele boodschap van de Thera te omarmen. Ze zijn in spirituele schock.’
Amsterdamse opperrabbijn: ‘Homo’s zijn ziek’
Opperrabbijn Aryeh Ralbag van de Joodse Gemeente Amsterdam heeft een Amerikaanse verklaring getekend waarin staat dat homoseksualiteit een te genezen ziekte is. In het Radio-1 Journaal zei de voorzitter van de Joodse Gemeente Amsterdam, Ronnie Eisenmann, dat de verklaring geen recht doet aan de verhoudingen binnen de Joodse Gemeenschap Amsterdam. ‘Homo’s zijn net als hetero’s welkom en hebben dezelfde rechten en plichten. Iedereen moet een eigen invulling kunnen geven aan zijn of haar geloof en geaardheid: daar hebben wij geen dogmatisch oordeel over.’
Op zijn verzoek heeft de opperrabbijn de vermelding van Amsterdam in de verklaring geschrapt. Eisenmann kan nog niet zeggen of de opperrabbijn zijn functie in Amsterdam moet neerleggen. Ralbag verblijft meestal in Amerika en komt af en toe over om te spreken over Joodse echtscheidingen of de Joodse spijswetten. Eisenmann: ‘Doordat hij hier zo weinig is, is hij niet goed op de hoogte van de verhoudingen in de Joodse Gemeente. Wij hadden hem daarop moeten wijzen.’ Ralbag komt binnenkort naar Nederland en dan zal er over de zaak worden gesproken.
Pastoor: ik worstelde met mijn seksuele gevoelens De op non-actief gestelde pastoor uit Putten zegt in een interview met Omroep Gelderland dat hij zijn leven lang worstelde met zijn seksuele gevoelens. Tegen deze pastoor van de Sint Lucasparochie zijn de afgelopen jaren vier klachten over seksueel misbruik ingediend. Ook zegt hij in het interview te denken dat hij nooit te ver is gegaan in de omgang met jongens. De inmiddels 93-jarige pastoor heeft volgens eigen zeggen wel geknuffeld en gezoend met de jongens, maar daar nooit seksuele gevoelens bij gehad. Eerder deze maand werd al een andere pastoor van dezelfde parochie op non-actief gesteld, nadat er bij het bisdom klachten over seksueel misbruik waren binnengekomen.
Aartsbisschop Utrecht betuigt spijt over misbruikDe aartsbisschop van Utrecht, Wim Eijk, heeft openlijk spijt betuigd namens de kerk over het seksueel misbruik van minderjarigen in katholieke instellingen. De bevindingen van de commissie Deetman vervullen hem met schaamte en verdriet: ‘De daders en de gezagsdragers in de kerk treffen blaam’, verklaarde Eijk. Priesters die zich schuldig hebben gemaakt aan misbruik, mogen de mis niet meer in het openbaar opdragen. De kerk belooft de hulpverlening aan de slachtoffers te verbeteren. Eijk verzekerde dat de slachtoffers compensatie krijgen uitbetaald. Ook gaat de kerk in gesprek met de slachtoffers.
Deetman: seksueel misbruik binnen én buiten de kerk
Seksueel misbruik speelde niet alleen binnen de rooms-katholieke kerk, maar binnen de hele samenleving. Dat concludeert de commissie Deetman: ‘Er werd over gezwegen, ook buiten het katholieke volksdeel. ‘Dat betekent niet dat de rol van de kerk kan worden gebagatelliseerd’, zei Deetman tijdens de persconferentie bij de presentatie van het eindrapport, ‘de kerk is een instituut dat de norm stelt, maar nam zijn verantwoordelijkheid niet.’ Misbruik binnen de kerkmuren was bekend, maar werd ter kennisgeving aangenomen. ‘Wij hebben het niet geweten’, een uitspraak van kardinaal Simonis, is onzin. Volgens het rapport zijn 10.000 tot 20.000 minderjarigen tussen 1945 en 1981 misbruikt in katholieke internaten en tehuizen.
‘Eén op de tien Nederlanders is in zijn jeugd seksueel benaderd door een niet-familielid.’ Wat zich binnen de familie afspeelt, heeft de commissie niet onderzocht. Deetman zei dat de commissie van dit cijfer was geschrokken: ‘Wat is er toch aan de hand, dat we dar nu pas oog voor krijgen? Men wilde de vuile was niet buiten hangen, de kerk niet schaden. Zaken rond seksualiteit waren in die tijd taboe en de gezagsfunctie speelde een rol: veel mensen konden niet geloven dat een geestelijke in de fout zou gaan’, aldus Deetman, ‘maar ook buiten de katholieke kerk is het raak geweest.’ Hij pleit voor meer onderzoek, ook naar geweld, huiselijk geweld, kindermishandeling en gedwongen prostitutie.
Deetman zei dat binnen de katholieke kerk sprake is van ‘een verbrokkelde structuur en cultuur. Veel bisdommen hebben eigen verantwoordelijkheid en zwijgen tegen elkaar. Het vermogen om problemen op te lossen, was dus gering. Men zei niets, of wist niets. De kerk vond het belang van de daders belangrijker dan van de slachtoffers. De vraag was: hoe kunnen we dat misbruik voorkomen, daders helpen en genezen van eventuele pedofiele neigingen (iets dat ook buiten de kerk leefde). In de jaren ‘80 ontstond vanuit de vrouwen binnen de kerk de organisatie ‘Hulp en recht’ tot stand: als eerste ter wereld die met de kwestie aan de slag ging.
‘Het is een dik rapport’, sloot Deetman af. ‘Wat gebeurd is, kan niet worden teruggedraaid. Voor velen is dit verleden tijd, maar voor veel betrokkenen een onvoltooid verleden. Dat was voor de commissie triest en frustrerend. Daarom adviseren we over hulpverlening. ’ Kerk en slachtoffers hadden gesprekken met elkaar, maar dachten daar na afloop verschillende over; vond de kerk het succesvol, slachtoffers waren teleurgesteld. Slachtoffers die niet zijn behandeld, kunnen ook in de toekomst behoefte hebben aan gesprek: onderling, maar ook met de instituten waar misbruik plaatsvond. Deetman: ‘Er moet worden geprobeerd menselijke verhoudingen te herstellen.’
Uitkomst zaak homoleraar diep teleurstellend
COC Nederland noemt het ‘diep teleurstellend’ dat de gereformeerde Dr. K. Schilderschool uit Oegstgeest de homoseksuele leerkracht Duran Renkema niet in de gelegenheid stelt om zijn werk te hervatten: er is een regeling tot beëindiging van het dienstverband getroffen. ‘Duran heeft tijdens de rechtszaak aangegeven dat hij weer als docent op zijn school aan de slag kon en wilde. Blijkbaar heeft de school dat tot elke prijs willen voorkomen’, stelt COC-voorzitter Vera Bergkamp (bron: persbericht). De K. Schilderschool schorste Renkema eerder dit jaar toen hij bekend maakte dat hij een relatie had met een man. De docent spande een kort geding aan tegen de schorsing en werd door de kantonrechter in het gelijk gesteld. De rechterlijke uitspraak heeft volgens de COC-voorzitter in ieder geval duidelijk gemaakt dat religieuze scholen een homoseksuele docent niet zomaar op straat mogen zetten. ‘Dat is een duidelijk signaal dat andere scholen zich ter harte moeten nemen’, vindt Bergkamp. Om aan alle onduidelijkheid over de positie van homoseksuele docenten en leerlingen in het bijzonder onderwijs een einde te maken, pleit het COC voor afschaffing van de ‘enkele-feitconstrutie’. Volgens dit artikel uit de Algemene Wet Gelijke Behandeling mag een school leerlingen en docenten weliswaar niet wegsturen op grond van het ‘enkele feit’ van hun homoseksualiteit maar wel op grond van ‘bijkomende omstandigheden’. Op zijn website www.duranrenkema.nl stelt Renkema zelf het ‘immens te betreuren’ dat het niet gelukt is om tot overeenstemming te komen wat betreft een terugkeer op de Dr. K. Schilderschool. Hij spreekt de hoop uit dat de discussie binnen de gereformeerde kerken nu niet tot stilstand komt, en dat zij de kans zullen grijpen om ‘aan de homogemeenschap in Nederland te laten zien dat de boodschap van de Bijbel er een van liefde is’.
Landelijke interreligieuze bijeenkomst over homoseksualiteit
Op woensdag 14 december organiseren COC Nederland, Humanistisch Verbond en Stichting Malaica een grote (besloten) landelijke bijeenkomst over homoseksualiteit met zo’n 150 gangmakers uit diverse culturen en levensbeschouwelijke tradities. De bijeenkomst is het resultaat van tien jaar samenwerking om homoseksualiteit bespreekbaar te maken in diverse kring: De Dialoog (bron: persbericht). sommige landen betekent homoseksueel zijn letterlijk: leven in doodsangst. Hier in Nederland is het voor sommige mensen eveneens een zaak van leven en dood. Van een leven leiden zoals je dat zelf wilt, of doodongelukkig worden. Homoseksuele jongeren blijken vaker gedachten aan zelfmoord te koesteren dan hun heteroseksuele leeftijdsgenoten; omdat ze thuis, op school of in hun gemeenschap niet worden geaccepteerd. Ook volwassen homo’s en lesbiennes ondervinden veel onbegrip, of zelfs agressie, op hun werk, op straat en soms in en om hun eigen huis. In bepaalde kringen wordt homoseksualiteit als een ziekte gezien, die genezen kan worden. En het trouwen van twee mannen of twee vrouwen is aan een aantal Nederlandse ambtenaren niet besteed. Daarom organiseert De Dialoog sinds 2001 open gesprekken tussen mensen met verschillende culturele, religieuze of levensbeschouwelijke achtergronden. Om kennis te maken, ervaringen te delen, te luisteren en gehoord te worden. Samen met locale verenigingen en met grote landelijke organisaties zoals de LOM-partners. Vooral de persoonlijke verhalen van homo’s en lesbiennes maakten daarbij veel indruk. En dat werkt; deze grote landelijke bijeenkomst is dan ook een product van vele jaren samenwerking. Tijdens het diner presenteren de organisaties en gangmakers hun agenda’s voor 2012 met betrekking tot de bespreekbaarheid van homoseksualiteit.
|
|
